( و منّت گذارده ) شود خيرى نيست . 271 لا خير فى العمل الّا مع العلم : عمل بدون علم خوب نيست ( و باطل است ) . 272 لا خير فى خلق لا يزينّه حلم : در خوبئى كه بزيور حلم و بردبارى آراسته نباشد خيرى نيست . 273 لا خير فى معين مهين : در يار خوار كننده خيرى نيست . 274 لا خير فى صديق ضنين : در دوست بخيل خيرى نيست . 275 لا خير فى حكم جابر : در حكمى كه از روى جور صادر شده باشد خيرى نيست . 276 لا شيء احسن من عفو قادر : چيزى از گذشت و عفو شخص توانا بهتر نيست . 277 لا خير فى شهادة خائن : خيرى در شهادت دادن شخص خيانتكار نيست . 278 لا خير فى قول الأفّاكين : در گفتار دروغگويان خيرى نيست . 279 لا خير فى علوم الكذّابين : خيرى در علوم دروغگويان نيست . 280 لا لذّة لصنيعة منّان : در خوبى شخص منّت گذار لذّتى نمى باشد . 281 لا تذمّ ابدا عواقب الإحسان : پايانهاى خوبيها ، هيچگاه نكوهيده نمى باشد . 282 لا تملك عثرات اللّسان : لغزشهاى زبان را مالك شدن نتوانى . 283 لا عزّ الّا بالطّاعة : عزّت جز در طاعت خدا نيست . 284 لا غنى الّا بالقناعة : توانگرى جز در قناعت پيدا نشود . 285 لا راى لمن لا يطاع : كسى كه فرمانش برده نشود رأيى ندارد . 286 لا دين لخدّاع : شخص خدعه كننده بى دين است . 287 لا لؤم اشدّ من القسوة : هيچ ناكسى سخت تر از سنگين دلى نيست . 288 لا فتنة اعظم من الشّهوة : هيچ فتنهء بزرگتر از شهوت رانى نيست . 289 لا رزيّة اعظم من دوام سقم الجسد : هيچ گرفتاريى بزرگتر از اين نيست كه پيكر همواره دچار بيمارى باشد . 290 لا بليّة اعظم من الحسد : هيچ گرفتاريى بزرگتر از رشك و حسد نيست . 291 لا لذّة فى شهوة فانية : در عيش فانى شدنى دمى لذّتى نيست .